07 آذر 1399 ساعت 21:12
 استاد سید محمدمهدی میرباقری:

«فشارهای اقتصادی‌ای که بر طبقه ضعیف وارد می‌شود دو عامل اصلی دارد. يکي نظام ليبرالِ حاکم بر جهان است که مي‌خواهد سلطۀ خودش را بر کشور ما تحميل کند؛ لذا شرايط را بر ما سخت مي‌کند. و دیگری، نگاه نئوليبرالي به اقتصاد در مقياس ملي است.
اين دو عامل ـ که مثل دو لبۀ يک قيچي هستند ـ دست به دست هم داده‌اند. حرکت ذیل نظم جهاني مدرن و تعریف اقتصاد ملي ذیل آن سرانجامی بهتر از این ندارد. هرچند عوامل دیگر را هم نباید نادیده نگرفت و سهم هر یک را باید دقیقاً مشخص کرد.

البته الگوهاي توسعۀ غربي در کشور ما ـ که در نقطۀ کانوني تمدن اسلامي است و در آخرالزمان، نقطۀ اصلي وقايع آخرالزماني است، به هيچ وجه موفق نخواهد بود. ما بايد دنبال الگوهاي خودمان باشيم. الان بحران کنوني، که واقعاً طبقۀ ضعيف را زير چرخ توسعه غربي له مي‌کند، ناشي از دست به دست دادن نظام نئوليبرال جهاني و برنامه‌ريزي‌هاي نئوليبرال در داخل است، يعني تصميم‌سازاني که مي‌خواهند همان نظام را بر کشور ما ديکته کنند. مکرر هم در کشور تورم‌هاي بزرگ ایجاد کرده‌اند و هميشه هم طلبکار خدا و پيغمبر و مردم و ملت بوده‌اند؛ وقتي به بحران می‌رسند، آن را به گردن دیگران می‌اندازند.

لااقل سه دهه است تصميمات اساسي در کشور در دست این تصميم‌سازان پشت پرده است؛ اما هيچ‌وقت نيامده‌اند جواب بدهند و هيچ‌وقت هم شفاف نبوده که اين شکست‌ها به‌خاطر کدام تصميم‌هاست و تصميم‌سازهايش چه کساني بوده‌اند. ما حداکثر، تصميم‌گيرهای روي صحنه را ديده‌ايم، مثلاً دیده‌ایم که فلان وزير یا فلان رئيس جمهور موفق نبوده‌اند؛ اما هیچ‌وقت نگفتيم که کارشناسان غربی نمی‌توانند، و مدل کارشناسي غربي، ناتوان از تحقق عدالت اسلامي است؛ لذا مسئولین بعدي هم با همان سازوکارها، پی‌گیر تحقق عدالت اسلامي بوده‌اند، در حالی که این امر ممکن نیست».

بالای صفحه